Would you mind, do you mind

czyli kiedy TAK znaczy NIE

Czasownik mind najczęściej służy do pytania o pozwolenie lub utworzenia uprzejmej prośby.

mind w uprzejmej prośbie

A: Would you mind watering the plants while I’m away? – Czy miałbyś coś przeciwko podlewaniu kwiatów podczas gdy mnie nie będzie?

B: No, no problem. – Nie, żaden problem.

A: Do you mind sticking that up for us? – Czy masz coś przeciwko poparciu tego to dla nas?

B: No, I’ll do that. – Nie, zrobię to.

Jak widać w powyższym przykładzie prośbę taką zaczynamy od would you mind lub do you mind, a jeśli kolejnym wyrazem jest czasownik dodajemy mu końcówkę -ing. Pytanie takie znaczy: “Czy nie masz nic przeciwko zrobieniu czegoś?” W tym przypadku odpowiedzią potwierdzającą chęć spełnienia prośby jest no (czyli nie mam nic przeciwko).

Would you mind jest częściej używane w codziennej komunikacji w tej roli niż do you mind.

Natomiast do you mind zazwyczaj łączy się z if I / if we … i wyraża prośbę o pozwolenie.

mind w pytaniu o pozwolenie

A: Do you mind if I sit here? – Czy masz coś przeciwko, żebym tu usiadła?

B: No. – Nie

A: Would you mind if I turn off the lights? – Czy przeszkadzałoby Ci gdybym wyłączyła światło?

B: Not at all. – Nie, wcale.

Jeśli po do you mind czy would you mind znajdzie się if I / if we, wtedy użyjemy czasownika w bezokoliczniku (czasem spotkacie się też z formą past simple) i będzie to pytanie o pozwolenie np. “Czy masz coś przeciwko, żebym … “. Tym razem do you mind wydaje się być bardziej popularne.